مجله درمان سرا

عوارض و موارد مصرف قرص هیوسین

عوارض و موارد مصرف قرص هیوسین هیوسین ان بوتیل بروماید یا اسکوپولامین یک داروی ضد اسپاسم گوارشی است که برای درمان مشکلات معده ،روده و تعریق بیش از حد استفاده میشود.

هیوسین

هیوسین ان بوتیل بروماید (HYOSCINE) برای درمان انواع مشکلات معده و روده مانند گرفتگی ها، کولیک های نوزاد ، سندرم روده تحریک پذیر استفاده می شود.این دارو در اشکال قرص ، شیاف ، آمپول می باشد.این دارو متعلق به یک دسته از داروهای شناخته شده به عنوان آنتی اسپاسم است.
از هیوسین برای درمان بیماری های دیگر مانند مشکلات کنترل مثانه ، روده، درد و گرفتگی ناشی از سنگ های کلیه ، سنگ های صفراوی ، بیماری پارکینسون مورد استفاده قرار می گیرد. علاوه بر این، برای کاهش عوارض جانبی داروهای خاص (داروهای مورد استفاده برای درمان میاستنی گراویس) استفاده می شود.
مهار رقابتی استیل کولین یا سایر ترکیبات کولینرژیک در سیستم اتونوم و در ادامه شل شدن عضلات صاف حفره شکمی ، لگن و کاهش اسپاسم آن ها. هیوسین روی گیرنده های نیکوتینی تاثیر چندانی ندارد.

قرص هیوسین در فرم 10 میلی گرمی میباشد که حاوی 10 میلی گرم هیوسین ان بوتیل بروماید می باشد که میتوان با توجه به نوع درمان تا 20 میلی گرم 4 بار در روز مصرف شود.
شیاف هیوسین برای دردهای شکمی و در زمان زایمان، جهت تسریع روند لیبرو کاهش مدت زمان درد مورد استفاده قرار می گیرد که مقدار مصرف آن 1 شیاف در روز میباشد.
آمپول هیوسین حاوی 20 میلی گرم هیوسین ان بوتیل برماید در 1 میلی لیتر میباشد که میتوان به صورت عضلانی یا وریدی آهسته تزریق شود.آمپول هیوسین برای دردها و کرامپ های شکمی استفاده میشود.همچنین از آمپول هیوسین برای شل شدن عضلات ، کاهش کرامپ در آندوسکوپی میتوان چندین تزریق انجام داد و حداکثر دوز روزان 100 میلی گرم است

موارد مصرف هیوسین

هیوسین با کاهش تولید اسید در معده، کند کردن حرکات طبیعی روده و شل کردن عضلات در بسیاری از اعضای بدن (مانند معده، روده، مثانه، کلیه، کیسه صفرا) عمل می کند. هیوسین میتواند در مواردی به عنوان یک ماده خشک کننده برای کنترل بزاق بیش از حد ، آبریزش بینی و یا تعریق بیش از حد استفاده میشود.

در بعضی از موارد از هیوسین برای کاهش لرزش و سفتی عضلات در افرادی که علائم بیماری پارکینسون را دارند استفاده میشود.

قرص هیوسین برای درد قاعدگی

اگر به قاعدگی دردناک دچار شده اید که با اسپاسم عضلات همراه میباشدکه بامصرف هیوسین به کاهش علائم قاعدگی دردناک کمک می کند که مصرف این دارو باید 2 روز قبل و تا سه روز بعد از قاعدگی ادامه یابد.

قرص هیوسین برای اسهال

مصرف قرص هیوسین بوتیل بروماید در زمان ابتلا به اسهال میتواند یکی از داروهای کمکی برای درمان آن باشد و سعی کنید قرص را با یک لیوان کامل آب مصرف کنید.

 قرص هیوسین

منع مصرف هیوسین

اگر مشکلات دفع ادرار ، انسداد معده یا روده ، گلوکوم یا میاستنی گراویس دارید نباید از هیوسین استفاده کنید.در صورت استفاده از هیوسین ممکن است باعث عوارض خطرناکی شود.

  • این دارو برای افراد زیر 2 سال نباید تجویز و مصرف شود.
  • اگر بیماری های زیر را دارید نباید از هیوسین استفاده کنید.
  • انسداد مثانه یا سایر مشکلات ادراری
  • پروستات بزرگ
  • انسداد معده یا روده
  • کولیت اولسراتیو شدید یا مگاکولون سمی
  • گلوکوم
  • میاستنی گراویس

قبل از مصرف هیوسین

قبل از اینکه از هیوسین استفاده کنید اگر بیماری خاصی دارید یا از داروهای خاصی استفاده میکنید حتما با پزشک خود در میان بگذارید تا پزشک بر اساس آنها بتواند تجویز صحیحی را داشته باشد و شما هم مطمئن شوید که این دارو برای شما بی خطر است.

حال اگر بیماری هایی نظیر مشکلات قلبی ، فشار خون بالا ، بیماری کلیوی ، کولوستومی یا ایلئوستومی ، اختلال تیروئید یا اختلال دستگاه گوارش دارید، قبل از تجویز هیوسین توسط پزشک بگویید.

مصرف هیوسین در بارداری

این دارو در رده C بارداری قرار دارد و مشخص نیست که این دارو به کودک متولد نشده اسیب میرساند یا خیر. اگر باردار هستید یا قصد باردار شدن دارید حتما با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف هیوسین در دوران شیردهی

این دارو به شیر مادر منتقل میشود و ممکن است به کودک در حال مصرف شیر آسیب برساند، پس قبل از تجویز حتما به پزشک خود بگویید.

نحوه مصرف هیوسین

قرص هیوسین ، معمولا ۳۰-۶۰ دقیقه قبل از غذا، یا طبق دستور پزشک خود مصرف کنید و دوز دارو بر اساس وضعیت پزشکی و پاسخ به درمان شما تعیین میشود.

  • در کودکان نیز دوز بر اساس وزن آنها تعیین میشود.
  • بدون مشورت با پزشک خود، دوز خود را افزایش ندهید و یا آن را بیشتر از آنچه تجویز مصرف نکنید.
  • بزرگسالان و کودکان ۱۲ سال و بالاتر نباید بیش از ۱٫۵ میلیگرم در عرض ۲۴ ساعت مصرف کنند.
  • کودکان در سن ۲ تا ۱۲ سال نباید بیش از ۰٫۷۵ میلی گرم در طول ۲۴ ساعت مصرف کنند. برای دریافت اطلاعات بیشتر با پزشک و یا داروساز خود مشورت کنید.
  • هنگام مصرف این دارو، مقدار زیادی مایعات بنوشید، مگر اینکه پزشک شما دستور دیگری داده باشد. اگر وضعیت تان ادامه پیدا کرد یا بدتر شد پزشک خود را مطلع سازید.
  • برای از بین بردن خشکی دهان، آب نبات یا یخمک (بدون قند) بمکید، آدامس (بدون قند) بجوید، آب بنوشید یا از جایگزین بزاق استفاده کنید.

آنتی اسید ها جذب هیوسین را کاهش می دهند

زیرا آنتی اسیدها میتوانند بدن را در جذب هیوسین سخت تر کند.اگر مجبور به مصرف آنتی اسید هستید، ابتدا هیوسین را مصرف کنید و بعد از خوردن یک وعده غذایی از آنتی اسید استفاده کنید.

مصرف هیوسین در گرما و ورزش

در هنگام ورزش کردن یا هوای گرم ، از مصرف هیوسین خودداری کنید، زیرا هیوسین باعث کاهش عرق میشود و ممکن است گرمازدگی به سراغ شما بیاید

مقدار مصرف هیوسین

هیوسین برای دردها و کرامپ های شکمی به مقدار 2 قرص 10 میلی گرم 4 بار در روز میباشد و در فرم تزریق هیوسین ، یک امپول 20 میلی گرمی به صورت عضلانی یا وریدی آهسته میباشد.
مقدار هیوسین برای سندرم روده تحریک پذیر 1 قرص 10 میلی گرم 3 بار در روز میباشد که در صورت نیاز میتوان به 2 قرص 4 بار در روز افزایش یابد.

آمپول هیوسین

 عوارض جانبی قرص هیوسین

بیشتر عوارض جانبی هیوسین اثرات دارویی در گیرنده های موسکارین -کولینرژیک است و معمولا هنگام قطع درمان قابل برگشت هستند. شدت و فراوانی عوارض وابسته به دوز و عدم تحمل فرد است. عوارض جانبی در بعضی مواقع با کاهش دوز از بین میروند.

عوارض شایع هیوسین شامل سرگیجه، خواب آلودگی ، کاهش عرق ، کاهش ادرار ، تاری دید ، خشکی دهان ، درد معده ، تهوع ، استفراغ ، نفخ ، سردرد ، مشکلات خواب ، بی خوابی ، راش میباشد.

به یاد داشته باشید که پزشک شما این دارو را بدین دلیل تجویز کرده است که فایده آن را بیشتر از خطر عوارض جانبی آن در نظر گرفته است. بسیاری از افراد با مصرف این دارو عوارض جانبی جدی ندارند.

اگر دچار عوارض های زیر شدید مصرف دارو را قطع کرده و با پزشک خود تماس بگیرید:

  • اضطراب ، توهم ، افکار غیر معمول
  • ضعف ، مشکلات حافظه
  • لکنت زبان
  • حرکت عضلات
  • اسهال
  • تپش قلب

بیشتر عوارض جانبی هیوسین اثرات دارویی در گیرنده های موسکارین -کولینرژیک است و معمولا هنگام قطع درمان قابل برگشت هستند. شدت و فراوانی عوارض وابسته به دوز و عدم تحمل فرد است. عوارض جانبی در بعضی مواقع با کاهش دوز از بین میروند.

شیاف هیوسین

 هشدارهای مصرف هیوسین

قبل از مصرف هیوسین، اگر به این دارو یا به آتروپین، آلرژی دارید، به پزشک یا داروساز خود بگویید. این محصول ممکن است حاوی مواد غیر فعالی باشد که می تواند واکنش های آلرژیک و مشکلات دیگری ایجاد کند.

قبل از استفاده از این دارو، پزشک یا داروساز را از سابقه پزشکی خود مطلع سازید، به خصوص: تیروئید پرکار، سایر مشکلات قلبی (به عنوان مثال، بیماری های قلبی عروقی، نارسایی احتقانی قلب، ضربان قلب سریع، آریتمی)، فشار خون بالا، بیماری کلیه، مشکلات سوزش سر دل (ریفلاکس اسید، فتق هیاتال)، مشکل سیستم عصبی خاص (نوروپاتی اتونومیکی)، میاستنی گراویس.

این دارو ممکن است خطر سکته ناشی از گرما را افزایش دهد، زیرا عرق کردن کاهش می یابد. از گرم شدن بیش از حد در هوای گرم، سونا، و در طول ورزش یا فعالیت های شدید دیگر، اجتناب کنید.

سالمندان ممکن است به عوارض جانبی این دارو حساس تر باشند، به خصوص سردرگمی، خواب آلودگی، هیجان غیر معمول، یبوست، و مشکل ادرار. سردرگمی و خواب آلودگی می تواند خطر سقوط را افزایش دهد.

کودکان ممکن است حساسیت بیشتری نسبت به عوارض این دارو داشته باشند.هیوسین در دوران بارداری باید تنها در صورت نیاز استفاده شود. در مورد خطرات و مزایای آن با پزشک خود صحبت کنید.

این دارو به شیر مادر منتقل می شود. قبل از شیردهی با پزشک خود مشورت کنید.

تداخلات دارویی هیوسین

متخصصان مراقبت های بهداشتی (مثلا پزشک یا داروساز) ممکن است از هر گونه تداخلات احتمالی دارو مطلع باشند و ممکن است شما را برای این تداخلات نظارت کنند. قبل از مشورت با پزشک یا داروساز، دوز هیچ دارویی را شروع نکنید، یا آن را تغییر ندهید.

این دارو نباید با داروی پراملینتاید استفاده شود زیرا تداخلات بسیار جدی وجود دارد.

قبل از استفاده از این دارو، به پزشک یا داروساز خود در مورد تمام داروهای تجویزی و غیر تجویزی یا گیاهی که ممکن است از آنها استفاده کنید اطلاع دهید، به ویژه آمنتازین، داروهای ضد آریتمی خاص (مانند دیسپیرامید، کینیدین)، داروهای آنتی کولینرژیک (مانند آتروپین، گلیکوپیرولات، اسکوپولامین) داروهای ضد اسپاسم (مانند کلیدینیوم ، دیسکلومین، پروپانتلین) داروهای ضد پارکینسون خاص (مانند بنزودروپین، تری هگزیفنیدیل)، بعضی داروهای ضد قارچی آزول (کتوکونازول، ایتراکونازول) آلکالوئید بلادونا، داروهای بیس فسفونات (مانند آلندرونات، ریزدرونات )، کورتیکواستروئید ها (مثل پردنیزون)، دیگوکسین (قرص هایی که به آهستگی حل می شوند)، مهارکننده های MAO (ایسوکاربوکازید، لینزولید، متیلن آبی، مکلبباید، فنلزین، پروکاریسین، راازآگین، ساوفیناید، سلگلیین، ترانیلسیپرومین)، قرصها/کپسول های پتاسیم.

سلب مسئولیت :مطالب و مقالات صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک مربوطه مشورت کنید.