مجله درمان سرا

روش های درمان خانگی آنفلوانزا در کودکان

روش های درمان خانگی آنفلوانزا در کودکان
آنفلوانزا از جمله بیماری های شایع و شناخته شده ای است، که مشکل تمام کودکان بوده و هر کودکی حداقل یک بار به این بیماری مبتلا خواهد شد.در این مقاله به روش های درمان خانگی آنفولانزای کودک آشنا میشوید.

نوزادان منحصرا مستعد آنفولانزا هستند چرا که سیستم های ایمنی بدن شان هنوز در حال رشد و توسعه است. اکثر موارد آنفولانزا با استراحت کردن و آرام کردن کودک تا حد ممکن، در حالی که بدنش در حال مبارزه با آن است، می تواند در خانه درمان شود. با این حال، اگر مراقبت در خانه جواب نداد، مهم است که کودک را پیش دکتر برده تا مطمئن شوید که مورد جدی تری در حال رخ دادن نباشد.

استفاده از درمان های طبیعی برای درمان آنفلوانزا در کودکان

۱- کودک تان را هیدراته نگه دارید

کودکان ممکن است هنگامی که احساس خوبی ندارند، فراموش کنند که به اندازه کافی مایعات بنوشند. علاوه بر این، اگر بدن کودک تان در حال تولید مخاط بوده یا تب داشته باشد، سریع تر از حد معمول آب از دست می دهد. به طور مرتب مقدار زیادی آب به او داده و تشویقش کنید که آب بخورد، حتی اگر تشنه نباشد.

نوشیدنی های خوب شامل آب، آب میوه، آبگوشت رقیق و آب لیمو ولرم است. آبمیوه، آبگوشت و آب لیمو حتی به تقویت الکترولیت ها نیز کمک خواهد کرد.
کودک تان را برای علائم کم آبی بدن مانند کاهش دفع ادرار، نیامدن اشک هنگام گریه، خواب آلودگی، سرگیجه، یبوست، سردرد، تحریک پذیری، خشکی دهان، پوست و غشاهای مخاطی و ادرار تیره یا گرفته کنترل کنید.
مایعات زیاد به تب کودک نیز کمک خواهد کرد.


۲- اجازه دهید کودک بیشتر بخوابد

مبارزه با آنفلونزا انرژی کودک تان را می گیرد، بنابراین خواب اضافی بسیار مهم است. بگذارید کودک تان تا زمانی که می تواند بخوابد. این خواب ممکن است شامل چرت زدن در طول روز نیز شود. میزان خواب مورد نیاز کودک تان با توجه به سن و نیازهای فردی متفاوت خواهد بود. به طور کلی کودکان سالم باید مطابق مقادیر زیر بخوابند:

  • ۱۱ تا ۱۸ ساعت نوزادان
  • ۹ تا ۱۲ ساعت کودکان ۴ تا ۱۱ ماهه
  • ۱۱ – ۱۴ ساعت کودکان ۱ تا ۲ ساله
  • ۱۱ تا ۱۳ ساعت زمانی که آنها ۳ تا ۵ ساله هستند
  • ۹ تا ۱۱ ساعت زمانی که آنها ۶ تا ۱۳ ساله هستند
  • ۸ تا ۱۰ ساعت در نوجوانان


۳- کودک تان را گرم نگه دارید

اگر دمای کودک تان افزایش یافت، ممکن است سردش شده و حتی شروع به لرزیدن کند. این اتفاق زمانی می افتد که دمای بدن نسبت به دمای هوا افزایش یابد. اگر کودک تان سردش شد، دمایش را اندازه گرفته تا ببینید آیا تب دارد یا خیر، و او را گرم نگه دارید.

دمای طبیعی بدن ۹۸.۶ درجه فارنهایت (۳۷ درجه سانتی گراد) است. بیشتر متخصصان اطفال می گویند تب، دمای ۱۰۰.۴ درجه فارنهایت (۳۸ درجه سانتی گراد) یا بیشتر است.
او را در تخت خواب گذاشته و پتوی بیشتری روی تخت بکشید. اگر کودک تان نوزاد است، او را در یک پتو پیچیده و نگه اش دارید. گرمای بدن تان به گرم ماندن او کمک خواهد کرد.
اگر تبش شروع به پایین آمدن کرد، ممکن است ناگهان احساس کند بسیار گرم است و پتوها را کنار بگذارد. اجازه دهید در صورت نیاز دمایش را تنظیم کند. اگر نوزادتان احساس کرد خیلی گرم است، پتوهای اضافی را کنار بگذارید.


۴- اجازه دهید کودک تان با رطوبت ساز تنفس کند

از یک رطوبت ساز برای حفظ رطوبت هوا در اتاقش، شب هنگامی که خواب است، استفاده کنید. اینکار باعث می شود راحت تر نفس کشیده، آرام سرفه کند و کمک می کند که سریع تر به خواب برود.

برای کودکان، رطوبت ساز سرد از بخار ساز گرم امن تر است. به این ترتیب اگر در شب بهش برخورد کرد، خطری برای سوختن وجود ندارد.
اگر رطوبت ساز ندارید، می توانید با گذاشتن یک دیگ آب روی رادیاتور اتاق کودکتان، آن را درست کنید. اگر رادیاتور روشن باشد، آب به طور پیوسته تبخیر شده و هوا را مرطوب می کند.

۵- سوپ مرغ درست کنید

سوپ مرغ برای کمک به بدن به منظور مبارزه با عفونت بسیار عالی است. مایع موجود در آن از کم آبی بدن جلوگیری کرده و نمک و مواد مغذی موجود در آن، الکترولیت هایی که ممکن است در جریان عرق از بین رفته باشند را دوباره به وجود می آورد.

همانطور که کودک تان شروع به بهتر شدن کرد، می توانید به منظور دلچسب تر کردن، مقداری سبزیجات، رشته یا تکه های مرغ به سوپ تان اضافه کنید.
همانطور که کودک تان شروع به بهتر شدن کرد، اشتهایش باز می گردد.

۶- به کودک تان آسایش دهید

مراقبت های عاطفی به او کمک خواهد کرد آرامش یافته، بخوابد و با عفونت مبارزه کند. ممکن است هنگام مریضی تمایل به گریه کردن داشته یا حساس شود. سعی کنید کاری کنید حواسش از مریض بودن پرت شود. می توانید:

کتاب مورد علاقه اش را تهیه کرده یا تا زمانی که بخوابد، آن را برایش بخوانید.
موسیقی یا نوار کتاب برایش پخش کرده تا هنگامی که در تخت در حال آرامش است، به آن گوش کند.
اجازه دهید تلویزیون یا فیلم تماشا کند.


استفاده از دارو برای درمان آنفولانزا


۱- با دارو، از درد و تب بکاهید

داروهای بدون نسخه در کاهش تب و آرام کردن سردرد، گلو درد و درد مفاصل، موثر است. داروهای حاوی آسپرین هرگز نباید به کودک و نوجوانان داده شود، چرا که ممکن است باعث ایجاد سندرم ری شود.

استامینوفن یا ایبوپروفن جایگزین های ایمنی برای آسپرین هستند. با پزشک کودک تان مشورت کرده تا مطمئن شوید دارویی که به او می دهید، مناسب است.
اگر مطمئن نیستید که چگونه کودک تان را درمان کنید، با دکترتان مشورت کنید. همیشه دستورالعمل های تولید کننده را خوانده و به آنها عمل کنید. به کودکان تان بیشتر از مقدار توصیه شده دارو ندهید. بسیاری از داروهای بدون نسخه نباید به کودکان جوان داده شود.
داروهای بدون نسخه ممکن است با سایر داروها از جمله داروهای تجویزی، داروهای گیاهی و مکمل ها، در تقابل باشند.

۲- قبل از دادن شربت سرفه، با پزشک کودک تان مشورت کنید

شربت سرفه ممکن است سرفه را بخواباند، اما در حقیقت عفونت را از بین نمی برند. از آنجا که سرفه مواد خارجی را از ریه ها حذف می کند، سرکوب کردن آن می تواند روند بهبود را کند کند. مزیت خواباندن سرفه این است که کمک می کند کودک تان در شب بخوابد. اگر کودک تان به علت سرفه نمی تواند بخوابد، از دکترتان مشورت بگیرید.

شربت سرفه نباید به کودکان کمتر از چهار سال داده شود. برای بزرگتر ها، دستورالعمل های مرتبط با دوز تولید کننده را دنبال کنید.
توجه داشته باشید که برخی از شربت های سرفه، حاوی مواد تشکیل دهنده ای مشابه با دیگر داروهای بدون نسخه هستند. مواد تشکیل دهنده روی بسته بندی را بررسی کرده تا مطمئن شوید که به فرزندتان بیش از یک دارو با مواد تشکیل دهنده مشابه نمی دهید. این کار می تواند به سوء مصرف اتفاقی منجر شود.


۳- از دکترتان در مورد داروهای ضد ویروسی بپرسید

 اگر کودک تان آنفولانزا دارد که ناشی از ویروس آنفولانزا است، داروهای ضد ویروسی ممکن است در شرایط خاص، مانند کودک مبتلا به آسم یا سایر مشکلات پزشکی و کودکان کمتر از دو سال، توصیه شود. داروهای ضد ویروسی ممکن است شدت و طول مدت علائم و همچنین احتمال اینکه کودک تان آنفولانزا را به دیگران انتقال دهد را نیز کاهش می دهد.

داروهای ضد ویروسی آنفولانزا در صورتی که در عرض دو روز پس از شروع بیماری کودک تان داده شوند، بسیار موثرتر خواهند بود. درمان معمولا پنج روز طول می کشد.داروهای ضد ویروسی فقط از طریق نسخه قابل تهیه بوده و ممکن است در حالت مایع، قرص یا استنشاقی باشند.


۴- آب ریزش بینی را با قطره های محلول نمک از بین ببرید

می توانید از یک قطره چکان استفاده کرده تا به آرامی چند قطره در هر کدام از سوراخ های بینی تان بریزید. نمک موجود در این محلول باعث می شود مخاط را نازک تر کرده و نفس کشیدن را راحت تر می کند. اگر تنها مواد تشکیل دهنده این محلول آب و نمک باشد، پس برای کودکان بی خطر است. برای اطمینان از عدم وجود مواد نگهدارنده، مواد تشکیل دهنده روی بسته بندی را بررسی کنید.

برخی مواد نگهدارنده مانند بنزالکونیوم کلراید، ممکن است به بافت های بینی آسیب وارد کند.
همچنین می توانید اسپری بینی مخصوص خودتان را با اضافه کردن نمک به آبی که جوشانده شده و سپس تا دمایی ولرم خنک شده است، درست کنید.
اسپری یا قطره ضداحتقان بینی به کودکان ندهید. این ها می توانند باعث التهاب در بافت های بینی شده و علائم کودک تان را بدتر کنند.


۵- اگر کودک تان بسیار مریض است، او را پیش دکتر ببرید

سیستم ایمنی کودکان به اندازه سیستم ایمنی بزرگسالان توسعه نیافته است، به این معنا که آنها، به عوارض آسیب پذیر هستند. اگر کودک تان موارد زیر را داشته باشد، باید پیش دکتر بروید:

کودک کمتر از دو سال و تب بیش از ۲۴ ساعت

کودک بیش از دو سال و تب بیش از سه روز

کودک سه ماهه یا کمتر با تب ۱۰۰ درجه فارنهایت (۳۷.۸ درجه سانتیگراد) یا بالاتر

تب ۱۰۴ درجه فارنهایت (۴۰ درجه سانتیگراد)

دوره های گریه برای مدت زمان طولانی. این موضوع به خصوص برای کودکانی است که به قدری کوچک هستند که نمی توانند بگویند چه مشکلی دارند

  • مشکلات تنفسی
  • سرفه ای که پس از یک هفته از بین نرفته و یا بسیار مکرر بوده یا بدتر می شود
  • کم آبی
  • استفراغ بیش از یک یا دو بار
  • خشکی گردن
  • شکم درد
  • سردرد شدید
  • گوش درد
  • خواب آلودگی شدید

پیشگیری از آنفولانزا

۱- اگر کودک تان بیشتر از شش ماهش است، واکسن آنفولانزا به او تزریق کنید

واکسینه کردن کودک در برابر آنفولانزا سالی یک بار، بهترین راه برای محافظ از او است. این واکسن به طور کلی در برابر سه تا چهار گونه معمول از ویروس آنفولانزا محافظت می کند. از آنجایی که این ویروس همیشه در حال تغییر است، واکسن آنفولانزا باید هر فصل به کودک تان تزریق شود. واکسن آنفولانزا فصل قبل از او در این فصل محافظت نمی کند.

شما و دیگر اعضاء خانواده تان نیز باید واکسن آنفولانزا دریافت کنید.
کودکان بین شش ماه تا هشت ساله، اگر اولین بارشان است که واکسن آنفولانزا دریافت می کنند، ممکن است لازم باشد در عرض ۲۸ روز دو بار این واکسن را تزریق کنند. از دکترتان بپرسید آیا فرزندتان دو واکسن نیاز دارد یا خیر.


۲- به کودک تان بیاموزید دست هایش را بشوید

این کار تعداد دفعاتی که با ویروس آنفولانزا مریض می شود را کاهش می دهد و به او بیاموزید هنگامی که مریض می شود، از انتقال این بیماری به دیگران جلوگیری کند. به او بیاموزید قبل از غذا خوردن، بعد از دستشویی، بعد از پاک کردن دماغش، سرفه یا عطسه، دست هایش را بشوید. به او بگویید هنگام شستن دست هایش، مراحل زیر را به کار بگیرد:

دست هایش را زیر آب بگیرد.

دست هایش را با صابون کف دار کرده و حداقل ۲۰ ثانیه آنها را به هم بمالد. یادآوری کنید که بین انگشت ها و زیر ناخن هایش را نیز تمیز کند.

صابون را آب کشیده و زیر آب جاری چرک ها را از آن پاک کند.


۳- به کودک تان بگویید هنگامی که آب و صابون در دسترس نیست، از ضدعفونی کننده استفاده کند

ضدعفونی کننده دست باید حداقل ۶۰ درصد الکل داشته تا موثر باشد. این ها می توانند در مواقعی که صابون و آب تمیز در دسترس نیستند یا هنگام سفر استفاده شوند.

مقداری کف دستش بریزید. به او بیاموزید دست هایش را به هم بمالد تا جایی که ضدعفونی کننده سراسر دستش پخش شود. باید تا زمانی که این ماده خشک شود، دست هایش را به هم بمالد.
به او بیاموزید هنگامی که دست هایش تمیز نیست، از لمس کردن بینی، چشم یا دهانش خودداری کند.
بینی، چشم و دهان، نقاط ورودی ویروس های آنفولانزا به بدن هستند.


۴- به کودک تان بیاموزید هنگام سرفه یا عطسه، جلوی دهانش را بگیرد

این موضوع مهم است که کودک تان یاد بگیرد تا هنگامی که آنفولانزا دارد، آن را گسترش ندهد. او باید:

در یک دستمال عطسه و سرفه کرده و سپس آن دستمال را به سطل زباله بیاندازد.
به آرنج خود عطسه و سرفه کند، نه به دستش. اینکار این احتمال را که با دست این ویروس را گسترش دهد، کاهش می دهد.
اگر به دست هایش عطسه یا سرفه کرد، آن ها را بشوید.


۵- کودک تان را هنگامی که علائم بیماری از خود نشان می دهد در خانه نگه دارید

اگر کودک تان تب یا علائم آنفولانزا دارد، او را به مهدکودک یا مدرسه نفرستید تا از پخش شدن این ویروس به دیگر کودکان، جلوگیری کنید. بیماری کودک تان از یک روز قبل از بیماری تا ۵ تا ۷ روز بعد، یا اگر هنوز هم علائم از خود نشان می دهد، حتی طولانی تر، ممکن است واگیر دار باشد. کودک تان را هنگام بیماری در خانه نگه دارید تا از پخش شدن این ویروس، جلوگیری کنید.

همچنین برای جلوگیری از گسترش آنفولانزا، از استفاده مشترک از یک فنجان و با هم غذا خوردن خودداری کنید.